De ridders van Hilbringen – de adellijke familie “de Hilbringen”
De geschiedenis van Schloss Hilbringen begint met de adellijke familie “de Hilbringen”. Op de plek waar het kasteel vandaag staat, bevond zich vermoedelijk ooit de middeleeuwse zetel van de ridders van Hilbringen. Een oudere gebouwstructuur werd vóór 1745 afgebroken, waarna het huidige kasteel ontstond.
Ten tijde van de eerste historische vermeldingen behoorde Hilbringen tot het hertogdom Lotharingen en later tot Neder-Lotharingen. De ridders van Hilbringen zijn historisch gedocumenteerd als leenheren, ridders en schildknapen.
De eerste bekende vermelding dateert uit 1312, met Watrins de Hildebranges escuier. Het dorp Hilbringen, tegenwoordig een stadsdeel van Merzig, geldt als de voorouderlijke zetel van de adellijke families met deze naam.
Namen in historische bronnen
- Vóór 1312: Watrins de Hildebranges, zijn zoon Hesse en twee dochters verkopen hun goederen.
- 1369: Hesse von Helleberigne en zijn zoon Arnoul in dienst van de stad Metz.
- 1438: Johanns von Hillbringen in een leenakte.
- 1452: Johann von Hilbringen als vazal van Trier.
- 1486: Thomas von Hilbringen als vazal van Trier.
- 1511: Jacob von Hilbringen.
- 1522: Mathias von Hilbringen.
Johann de Hilbringen zegelde met een schild met een diagonale zigzagbalk.
De familie d’Huart
De familie d’Huart speelt een belangrijke rol in de verdere ontwikkeling van Schloss Hilbringen. Via aankoop, erfenis en huwelijk vormt zij een verbinding tussen de middeleeuwse eigendomsgeschiedenis en de latere familie de Maurice.
In zilver, oprijzend uit vijf rode vlammen, een groene hulsttak met rode bessen.
Johann Huart – luitenant-generaal van de Duitse balije
Johann Huart uit Wallerfangen was een belangrijke jurist en vanaf 1595 luitenant-generaal van de Duitse balije, het grootste bestuursdistrict van het hertogdom Lotharingen. Hij vertaalde het Lotharingse recht in het Duits en zette zich in voor hervormingen tegen de heksenprocessen.
In 1617 werd Johann Huart door hertog Hendrik III van Lotharingen in de adelstand verheven. Al in 1611 was de familie d’Huart in bezit van Schloss Hilbringen. Via zijn dochter Catharina, die met Erhard Humbert trouwde, ging het domein over naar de familie Humbert.
De familie de Humbert
Catharina Huart trouwde rond 1620 met Erhard Humbert. Hun zoon Georg Friedrich, ook bekend als Georges Ferry de Humbert, erfde de Hilbringer goederen via zijn moeder en woonde daar. De familie Humbert beheerde en bewoonde het landgoed gedurende meerdere generaties.
De familie de Maurice
De adellijke stamvader van de Rijnlandse familie was François Didier Maurice, die op 28 maart 1708 door hertog Leopold van Lotharingen in de adelstand werd verheven. De familie stamde uit Bretagne en kwam later via erfenis en huwelijk in de geschiedenis van Schloss Hilbringen terecht.
Een gouden schild met een blauwe keper, twee blauwe sterren en een Morenkop.
Het huidige barokke kasteel
Het huidige barokke kasteel werd tussen 1733 en 1745 gebouwd voor de familie de Maurice naar plannen van Christian Kretzschmar. Het oudere gebouw werd volledig afgebroken. Schloss Hilbringen verenigt daarmee middeleeuwse eigendomsgeschiedenis met barokke architectuur.
Overzicht van eigenaren
- 13e–15e eeuw: ridders van Hilbringen, voor het eerst vermeld in 1312.
- 15e–16e eeuw: Hesse von Hilbringen, later ook “von Koensdorf”.
- Vanaf 1612: Johann Huart door aankoop van de Hesse-goederen.
- Vanaf circa 1622: familie Humbert door huwelijk.
- Vanaf circa 1730–1740: familie de Maurice door erfenis en huwelijk.
- 1854–2020: verkoop aan Altmeyer, daarna generatieslang particulier bezit.
- Sinds juli 2020: aankoop door ACT Projekt GmbH & Co. KG en renovatie tot appartementenresidentie.
Bronnen & literatuur
De hier samengevatte informatie is gebaseerd op historisch onderzoek, genealogische bronnen, wapenboeken, archieven en de kroniek van Uwe Bohrer.
Verblijf te midden van eeuwen geschiedenis
Ontdek onze zorgvuldig gerestaureerde vakantieappartementen in Schloss Hilbringen en ervaar de sfeer van dit bijzondere domein.
Bekijk appartementen